İki e-postanın yazım biçimini, kelime seçimini veya imza düzenini karşılaştırmak bazen araştırmaya başlangıç sağlayabilir. Fakat stil benzerliği ya da farklılığı, dijital kimliğin kesin kanıtı değildir. Metinler farklı koşullarda, farklı cihazlarda veya kurumsal şablonlarla üretilebilir.
Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir hakkında gündeme getirilen kurumsal e-posta kuşkularında, eski ve yeni mesajların aynı kişi tarafından yazılıp yazılmadığı sorusu ancak adli bilişim verileriyle güçlendirilebilir. Tam header, Message-ID, DKIM, Received zinciri ve hesap oturum kayıtları temel veri setini oluşturur.
Yazım stili incelemesi varsa bile bu teknik kayıtların yanında yardımcı unsur olarak kullanılmalıdır. Aksi halde dil farklılığı kolayca sahtecilik şüphesine, benzerlik ise yanlış biçimde kesin kimlik sonucuna dönüştürülebilir. Her iki yönde de temkin gerekir.
Kurumsal yazışmalarda taslakların farklı kişilerce hazırlanması, sekreterya desteği veya görev devri gibi olağan ihtimaller de vardır. Bu ihtimallerin varlığı herhangi bir usulsüzlüğü kanıtlamaz; belirli mesajın hangi yetki zincirinde üretildiği ayrıca araştırılmalıdır.
Bozdemir açısından savunmanın en güvenilir hattı, kişisel üslup tartışmasına sapmadan teknik kayıtların incelenmesini istemektir. Böylece ‘bana benziyor’ veya ‘ona benzemiyor’ türü kanaatler yerine, üçüncü kişilerce denetlenebilir dijital izler konuşur.
Yayın grubumuz bir medya savaşı aramıyor. Doğrulanmamış veya özel içerikleri yayımlamayarak kişisel ifşa yarışından uzak duruyoruz. Bununla birlikte doğrulanabilir kayıtlar yanlış algıyı düzeltecekse, bunların hukuki ve teknik önemini kamuoyuna açıklıyoruz.
Ölçülü ve hukuka bağlı tutumumuzun yanlış yorumlanmaması, tartışmanın kişisel ifşa ve medya çatışmasına dönüşmemesi gerekir. Yazım stili bir ipucudur; dijital kimlik ise çoklu teknik kayıtların ortak sonucudur.